Waarom deze website

In 2003 raakte ik in een conflict met Heineken Nederland. Mijn bedrijf zou een ‘wanprestatie’ hebben geleverd bij het organiseren van een evenement waarvan Heineken de hoofdsponsor was, in de Rotterdamse Ahoy met topartiesten Jay Z en Erykah Badu. Deze artiesten zegden hun optredens af direct na het uitbreken van de oorlog Irak-VS, onder meer wegens de dreiging van terroristische aanslagen op Amerikaanse burgervliegtuigen en op publieke evenementen in Amerika en de bondgenoten van Amerika – waaronder Nederland. Daarop liet Heineken Nederland beslag leggen op alles waar beslag op te leggen viel, waarna mijn entertainmentbedrijf Van Hoorn Company failliet ging.

Omdat ik al 13 jaar met groot succes allerlei entertainment programma’s voor Heineken opzette (niet alleen in Nederland maar ook onder meer in de VS, China, Spanje, Zwitserland) meende ik dat wij de problemen in onderling overleg op zouden kunnen lossen. Maar Heineken Nederland lag op ramkoers en was er volgens mijn advocate slechts op uit om Van Hoorn Company de nek om te draaien.

Na een uitvoerig onderzoek constateerde curator Marc van Zanten dat het faillissement van Van Hoorn Company te wijten was aan onrechtmatig handelen van Heineken Nederland. Hij besloot daarop een gerechtelijke procedure te starten, die tot op de dag van vandaag duurt. Ikzelf stelde Heineken ook aansprakelijk voor alle persoonlijke schade die ik geleden had. De totale claim van curator en mijzelf bedraagt een kleine 4 miljoen euro, geen kleinigheid dus.

Hoe Heineken Nederland zich in deze zaak opstelde is voor alle betrokkenen waaronder de curator, de Rabobank, Eneco, diverse juristen, ontluisterend. Heineken blijkt zo zijn eigen manieren te hebben om tegenstanders te lijf te gaan: het inzetten van een arsenaal aan rechtsmiddelen, waaronder een spervuur van al dan niet rechtmatige beslagen, het onder druk zetten door naast betrokken bedrijven ook directeuren in privé aansprakelijkheid te stellen, het afleggen van valse verklaringen zelfs onder ede, het onder valse voorwendsels indienen van een documenten bij de Rechtbank en de Rechtbank onthouden van belangrijke informatie, het doen van onbewijsbare verdachtmakingen tegenover derden.

Wij zullen op deze website de stukken daarover publiceren: hoe Heineken jurist Ron Jansen valse verklaringen aflegt, ook onder ede in een getuigenverhoor (de curator heeft daarom een aangifte ingediend wegens Meineed), hoe Heineken-advocaat Charlie Moons – onder collega’s bekend wegens zijn soms schofferende optredens in de rechtbank – op meerdere manieren de rechtbank op het verkeerde been zet, bijvoorbeeld door een misleidend beslagrekest voor te leggen. Er is dan ook een strafklacht tegen Moons ingediend wegens Valsheid in Geschrifte. Hoe in de zomer van 2011 Jansen en Moons de curator intimideren door hem niet alleen zakelijk maar ook privé aansprakelijk te stellen nadat de curator tegen hen aangifte heeft gedaan van Meineed en dit publiceert in zijn faillissementsverslag. Hoe mijn gezin naar aanleiding van uitlatingen van Heineken jurist Ron Jansen is bedreigd met fysiek geweld. Dit is nog maar een topje van de ijsberg.

Gedurende deze jaren is mij gebleken dat ik niet de enige ben die met dit soort praktijken te maken heeft. De rechtbanken in Nederland blijken de handen vol te hebben aan enorme hoeveelheden beslagrekesten en andere juridische procedures waarin Heineken Nederland betrokken is. Gedupeerden, juristen en curatoren klagen steen en been over de handelswijze van de brouwer. Binnen en buiten de rechtbank maakt Heineken gebruik van praktijken die in mijn opvatting tegen de grens aan zijn of soms over de grens gaan van crimineel gedrag. Heineken Nederland is door de EU al veroordeeld tot een boete van 215 miljoen euro wegens kartelvorming. De Nederlandse horeca klaagt over ‘Heineken gorilla’s die caféhouders bezoeken en intimideren’. Tegen de kleine concurrent Olm – waar Heineken weliswaar het gelijk aan zijn kant lijkt te hebben – laat het een administratie in beslag nemen van de concurrent, schakelt het privé detectives in, legt het maar liefst 49 (u leest het goed) beslagen – waarvan slechts een paar bij Olm zelf – de rest bij afnemers van Olm. Het halen van je recht lijkt hier niet het ultieme doel: Heineken wil afnemers onder druk zetten.

In de zaak Kooistra speelt Heineken de onschuld zelve, maar Heineken Nederland heeft jarenlang het dubieuze handelen van Kooistra actief ondersteund. Journalisten van Kleef en Smits geven in hun boek ‘De Zaak Kooistra’ een verhelderende kijk in het circus Kooistra, met tientallen zo niet honderden faillissementen, waarvan de Nederlandse belastingbetaler uiteindelijk de grootste gedupeerde is. Dit alles met voortdurende steun van de firma Heineken. In de onttakeling van het imperium Kooistra is Heineken meerdere malen in aanvaring gekomen met curatoren en sommige curatoren zijn zo gefrustreerd door het handelen van Heineken dat ze er liever het zwijgen toe doen. NRC journaliste Rinskje Koelewijn vraagt zich op 28 mei 2011 af waarom de baas van Heineken Nederland (de Ridder) haar uitnodigt voor de lunch. ‘Hij zegt zelf dat hij heel terughoudend is met de media en dat hij alleen naar buiten treedt als hij een verhaal te vertellen heeft’. Heineken PR vond eens het tijd om een ‘menselijke’ kant te laten zien van een directeur die niet bepaald ridderlijk moet optreden in de affaire Kooistra. Ik heb overigens persoonlijk mee mogen maken hoe de Ridder afspraken over een mogelijke financiële regeling, net zo makkelijk weer intrekt.

Hoe Heineken het bedrijf Premium Connection het graf in helpt kunt u lezen het artikel daarover elders op de website.

Deze zaken lijken exemplarisch voor de werkwijze van Heineken. Als er een register van beslagleggingen zou zijn en op basis daarvan een ranglijst zou zijn te maken van wie het meeste beslag legt, dan zou het geen verbazing wekken als Heineken hoog scoort. Het lijkt wel bedrijfspolitiek bij Heineken om zo veel juridische druk te leggen dat tegenstanders het loodje leggen. De politiek in Nederland praat wel over de omvang van gratis rechtsbijstand, ik wil ze vragen eens grondig te kijken naar de hoeveelheid werk die Heineken Nederland de rechtbanken bezorgd. Tevens om een einde te maken aan de houdgreep waarin Heineken een groot deel van de Nederlandse cafébazen houdt, door haar machtpositie in financieringen, verhuringen en bierprijzen.

In de Nederlandse Rechtspraak zitten diverse hiaten die ‘de methode Heineken’ (lees de Pers, 15 november 2011) mogelijk maken. Een verzoek tot het leggen van een beslag werd tot voor kort niet of nauwelijks gelezen door een rechter, maar vrijwel automatisch verleend. Zo verleende de rechter in 2003 toestemming aan Heineken tot het leggen van twee kolossale beslagen bij Van Hoorn Company, omdat Heineken beweerde het contract met VHC te hebben opgezegd. Dat was niet het geval, maar Heineken had dat leugentje nodig om dat beslag te kunnen leggen. Leg je een onrechtmatig beslag en wordt je daar later op gewezen, ook geen probleem, de sancties die daar op staan zijn volkomen ontoereikend. Het Nederlands Beslagrecht, stammend uit het VOC tijdperk, is achterhaald en daar wordt gretig misbruik van gemaakt door gehaaide advocaten.

In de zaak VHC-Heineken kreeg de curator te maken met een eerste, enigzins bizar vonnis. In vrijwel alles volgt de Amsterdamse rechtbank de redenering van Heineken Nederland: zo vraagt ze zich af of de oorlog VS-Irak wel een oorlog was, of Jay-Z wel geboekt was voor een optreden waarvan Jay-Z zelf in een e-mail aangeeft dat hij het wegens de oorlog afzegt (…), lijken bepaalde cruciale stukken niet gelezen of genegeerd (waaronder verklaringen van voormalige Heineken-medewerkers ten gunste van VHC), volgt de rechtbank de bewering dat als Jay-Z en Erykah Badu een paar dagen voor een concert afzeggen, dat je die makkelijk kan vervangen, door Jantje Smit bijvoorbeeld.

Een andere belangrijke rechtsongelijkheid: u kunt wel een beslag leggen bij Heineken, maar dat doet het concern geen pijn, net zomin als de EU boete wegens kartelvorming van 215 miljoen euro Heineken pijn deed. Maar als Heineken een groot beslag legt bij een kleine ondernemer, dan heeft dat een enorme impact op de bedrijfsvoering: je kan geen kant meer op, vaak kan je geen advocaat meer betalen laat staan een procedure om het beslag op te heffen, zoals in mijn geval. Leidt dat tot een faillissement, nog beter, een curator heeft weinig zin om met een lege boedel en tegen hoge kosten te procederen tegen Heineken: tel uit je winst.

Het doel van de website www.beslagerijheineken.nl is deze misstanden aan de kaak te stellen. Wij doen dit door kwalijke zaken waarin Heineken betrokken is niet langer verspreid bij alle rechtbanken in Nederland te laten liggen, maar ze op deze site te plaatsen, zodat het patroon zichtbaar wordt. Zo moet het de consument, de politiek en de rechterlijke macht duidelijk worden dat het misbruik van het Nederlandse recht voor eigen economisch gewin, gestopt moet worden. Tevens hopen we hiermee de crediteuren in het VHC faillissement, een steun in de rug te geven.

Bent u gedupeerd door Heineken Nederland, meldt u zich dan aan via ‘[email protected]’. Wij nemen alleen serieuze en verifieerbare zaken op en doen ons best alle zaken zo goed mogelijk te screenen, alvorens wij tot plaatsing overgaan.

Frank van Hoorn, 15 november 2011.
Niet voor publicatie: voor inlichtingen:

020-5733833 / [email protected]